9 Οκτωβρίου 2008

Μπουρδολογία και παραλήρημα...


Μεσοβδόμαδα και σκάω μύτη και πάλι...
Που κουράγιο για συχνότερη απόδραση - έτσι το βλέπω εγώ - έτσι μου συνέστησε ο θεράπων ιατρός μου: Γράφε εσύ τις παπαριές σου να χαλαρώνεις και να δεις που κάποιοι θα το εκτιμήσουν κιόλας!
Δεν το γράφω αυτό για να προσβάλω τα φιλαράκια που κάνουν κέφι αυτή τη γωνιά - βίτσια υπάρχουνε πολλά και περίεργα, άβυσσος κατά πως λένε η ψυχή του ανθρώπου.
Καμιά φορά ανατρέχω σε παλαιότερες αναρτήσεις, κράζω τον συγγραφέα - εμένα δηλαδή, γελώ και κουνώ αποδοκιμαστικά το κεφάλι. Τα ίδια έκανα κι όταν έβρισκα στο πατάρι και στην αποθήκη τα μαθητικά και τα φανταρίστικα κείμενα μου.

Τι φάσεις περνάει τελικά ο άνθρωπος.. ρομαντισμός, οργή, ελπίδα, επαναστατικότητα, χαβαλές, ανασφάλεια, ξανά θυμός (αλλά για διαφορετικούς λόγους), βόλεμα, παραίτηση, εκλάμψεις δημιουργικότητας, συντήρηση, καθωσπρεπισμός, διδακτισμός και πάει λέγοντας. Στο τέλος έχοντας ή όχι σώας τας φρένας το ρίχνει στον εκκλησιασμό και το υπερφυσικό μπας και σώσει τη ψυχή, που νομίζει ακόμα ο γεροξεκούτης, ότι υπάρχει εντός του...

Τα εγκεφαλικά μου κύτταρα χάνουν τις συνάψεις τους - είμαι πλέον πρεσβύωπας και σε λίγο θα ψάχνω στο διαδίκτυο για ένα Π να στηρίζομαι, που να έχει ενσωματωμένο mp3 και ασύρματο ακουστικό βαρηκοΐας (γκατζετάκιας μέχρι θανάτου).
Στα λιγοστά live που πηγαίνω πια, στο δεύτερο τραγούδι ψάχνω ήδη στασίδι, πάγκο, τοίχο να μη σωριαστώ.

Ξεχνάω! (πάντα μου συνέβαινε - κι ευτυχή με έκανε) αλλά τώρα πια το έχω παρακάνει. Με χαιρετούν συνάδελφοι και απαντώ "γεια σου φίλε ή μεγάλε" γιατί δεν θυμάμαι τ' όνομα τους (ενώ αυτοί οι μπαγάσηδες θυμούνται το δικό μου).
Τα κοριτσόπουλα οι γραμματείς στη δουλειά με αποκαλούν πλέον "Κύριε Θανάση" και μου μιλούν στον πληθυντικό - ακόμα γυρίζω μηχανικά το κεφάλι μου να δω σε ποιους άλλους απευθύνονται. Η σύζυγος με πιέζει να τσεκάρω τριγλυκερίδια, χοληστερίνη, ζάχαρο κι ό,τι άλλο μετριέται και μετά τα 40 βγαίνει "κόκκινο".
Αρνιέμαι πεισματικά - ζήτω η άγνοια! - ό,τι είναι να ΄ρθει ας κοπιάσει.
Σε λίγες μέρες θα γράφω 45.. σαν περίστροφο ακούγεται με σηκωμένη τη σκανδάλη...
(Δεν με φοβάμαι όμως: ακόμα κι αν το πατήσω θα βγει η σημαία που γράφει μπανγκ πάνω και θα κάνει τσαφ! το καψουλάκι).

Λέω να αλλάξω το όνομα του blog.. να το κάνω bourdology.gr τουλάχιστον να επιδείξω (τάχαμου) αυτογνωσία...

Στο μεταξύ η ζωή συνεχίζεται και μένα άρχισε να με βασανίζει πάλι το αιώνιο ερώτημα:
Τι στο διάολο λόγο ύπαρξης έχουμε?
Τι προσφέρουμε?
Πώς πάμε τα πράγματα μπροστά?
και στο φινάλε:Τι ακριβώς θα γίνει αν πάνε επιτέλους τα πράγματα μπροστά?
Θα εκθρονίσουμε τον Πανάγαθο?
Θα αλλάξει φορά ο πλανήτης?
Θα ασπρίσει κι άλλο ο γαλαξίας, θα φουσκώσει το διάστημα?
Γιατί γίνονται όλα αυτά γαμώτι μου......
μπλα μπλα μπλα....
Θα γίνω καλά γιατρέ μου?
Πρέπει να το φορέσω ανάποδα αυτό το λευκό πουκάμισο?
.........................................................................

Επειδή είμαι σε ΔΥΣΚΟΛΗ ΣΤΙΓΜΗ θυμήθηκα ένα γκρουπάκι με το όνομα αυτό που ηχογράφησε σε μια βραχύβια δισκογραφική εταιρεία την ΘΕΣΙΣ στα 1996.
Τότε έκανα ραδιόφωνο, μου έστειλαν το δείγμα δωρεάν - αυτή ήταν η μόνη αμοιβή των ψώνιων ραδιοφωνατζίδων σαν την αφεντιά μου- το έπαιξα κάποιες φορές και μετά το απέσυρα σε κάποιο ράφι. Στο μεταξύ η ΘΕΣΙΣ έβγαλε 4-5 δισκάκια και παρέδωσε πνεύμα (άφησε όμως παρακαταθήκη μια δισκάρα - τον Υφαντόκοσμο της Στασινοπούλου και του Καλυβιώτη).
Το γκρουπ αποτελούσαν οι Βασίλης Καπανίκης, Γιάννης Κουτσογιάννης και Γιώργος Σωτηρόπουλος. Φαντάζομαι ότι δεν ηχογράφησαν κάτι άλλο. Το άκουσμα δεν εκπλήσει: ροκ μπαλάντες, χαμηλές γενικά ταχύτητες, συμπαθείς νέοι - δεν ξέρω τι κάνουν πλέον - ορίστε το CD και καλή ακρόαση!

........................................................................
Υ.Γ.1: Πήρα το καινούργιο SONIC και συγκινήθηκα.. είχα αρκετά χρόνια να πιάσω νέο 45άρι βινύλιο... 2 τραγούδια του Παύλου Παυλίδη από το live στη Σύρο.. (αληθινά συλλεκτικό από ένα καλό περιοδικό που έκλεισε 40 τεύχη - να το αγοράσετε!)

Υ.Γ.2: Καθώς έγραφα το παραπάνω... παραλήρημα άκουγα το διπλό της Γλυκερίας με τραγούδια του Μίκη - απλά γοητευτικό...
Ακούστε ένα δείγμα: το "μέρα Μαγιού" μια μέρα του Οκτώβρη..

Y.Γ.3: Αυτό το imeem μου χάλασε τη playlist με τον Tom Waits.. μόνο 3ο" παίζει πια λόγω δικαιωμάτων... κρίμα! (Γι αυτό το λένε Αί...μιμ! όπως άι σιχτίρ!)



10 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ρε θανάση άσε τις παπαριές και ανέβασε κάνα δίκο,χοχοχο

ΘΑΝΑΣΗΣ είπε...

ΈΧΕΙΣ ΔΊΚΙΟ ΑΛΛΆ ΤΑ ΈΧΩ ΧΆΣΕΙ ΠΙΑ!
ΤΟ ΞΈΧΑΣΑ... ΤΟ ΑΝΕΒΆΖΩ ΤΏΡΑ!

spirosvii είπε...

Γειά σου Θανάση! Πως λέγεται ο δίσκος που τραγουδάει η Γλυκερία τραγούδα του Θεοδωράκη?

Τα windows vista έπαιξαν τελικά? Κατάλαβες πως πρέπει να γίνει?

ΘΑΝΑΣΗΣ είπε...

Σπύρο ο δίσκος λέγεται ΤΑ ΘΕΜΕΛΙΑ ΜΟΥ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ και είναι διπλός. Το αρχείο δεν το έτρεξα ακόμα, πρέπει να κάνω partition στο σκληρό και να το εγκαταστήσω εκεί (για καλό και για κακό). Δεν μου είπες όμως πώς έφτιαξες τόσο ωραίο template....

νιντζα είπε...

Όντως, ωραίο το δισκάκι του Παυλίδη, αλλά επίτρεψέ μου να έχω αμφιβολίες για το αν το Σονικ ειναι "καλό" όπως το χαρακτηρίζεις. Η ασχετίλα των συντακτών πάει σύννεφο. Και αρχισυντάκτης είναι ο Μηλάτος, που μόνο άσχετο δεν τον λες. Π.χ. σ΄ αυτό το τεύχος γράφουν για το Σαντινίστα των Κλας πόσο μάπα είναι (άποψή τους βέβαια, και σεβαστή) και ότι είναι ...λάιβ δίσκος, που όταν είσαι στη συναυλία, είναι καλά, αλλά δεν μπορείς να ακούς έναν λάιβ δίσκο στο σπίτι, γιατί, τουλάχιστον το συγκεκριμένο λάιβ χάνει!!!
Έλεος! 5-6 δίσκους βγάλανε όλους κι όλους και στο κάτω κάτω Κλας είναι, δεν είναι Αντι Πάστι να πεις εντάξει, άγνωστο γκρουπ, δικαιολογείται κι ένα λάθος..

spirosvii είπε...

Θανάση ευχαριστώ!
Φίλε μου το template το κατέβασα από κάπου, και ύστερα του έκανα κάποιες μικροδιορθώσεις σύμφωνα με τα γούστα μου. σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.

Ανώνυμος είπε...

Για το Σονικ θα συμφωνήσω με το Νιντζα. Είναι κρίμα μια τόσο ωραία προσπάθεια να πάει χαμένη από ένα μάτσο άσχετους συντάκτες.
Εκτός του ότι έβγαλαν λάιβ το Santinista, στο άρθρο για το Damon Albarn αναφέρουν ότι στο τελευταίο του προτζεκτ συμμετείχε ο Fela Kuti (προφανώς εννοούν τον Tony Allen). Ημαρτον.
Χάρης

saltatempo είπε...

Κουμπαράκι θέλεις ανόρθωση ηθικού μου φαίνεται
αν δεν σε ήξερα θα νόμιζα πως είσαι με κανένα χούφταλο
1-επιβάλλονται μέτρα
2- άσε την γκρίνια του παπαστρούμφ
και βγάλε το παιδί που κρύβεις μέσα σου
3-αν ήσουν με το χαμόγελο του γλολγκειτ συνέχεια
θα υπήρχε πρόβλημα
4- τα γκρίζα σου μαλλιά θα σου χρειαστούν
για να ανακαλύψεις την αυθεντικότητα σε ότι νέο επωάζεται

5- εγώ τι να πω ρε!!!
Φεύγω για Κρήτη σήμερα εάν το επιτρέψει ο καιρός βέβαια

Δημήτρης

Ανώνυμος είπε...

Gia sou Thanassi. Nomizo prepei na anevaseis ta album tou Louka Sidera (drummer ton Aphrodite's Child). To proto tha to vreis edo:
http://zafreth.blogspot.com/2007/07/lucas-sideras-one-day-1973.html
Ap' oso xero den kykloforisan pote se CD kai einai dysevreta se vinylio.

Sto disko kithares paizei o Argyris Koulouris, etero melos ton Aphrodite's Child.

Ανώνυμος είπε...

Στο LP "Δύσκολη στιγμή", ο βασικός συνθέτης, ενορχηστρωτής, κιθαρίστας κλπ, είναι ο Βασίλης Καπανίκης (όπως ορθώς αναφέρεις) πρώην μέλος των NEMESIS και τότε των PURPLE OVERDOSE (άλλωστε στην ΔΥΣΚΟΛΗ ΣΤΙΓΜΗ συμμετέχουν και κάποια μέλη των P.OV.). Ένα κομμάτι από αυτό το CD, αργότερα εμφανίστηκε στο μοναδικό LP (και ιδιαίτερα σπάνιο σήμερα) των ΚΑΛΕΙΔΟΣΚΟΠΙΟ. To ΚΑΛΕΙΔΟΣΚΟΠΙΟ, με τίτλο "μηδέν + άπειρο" είχε βγει σε περιορισμένες (100) κόπιες από την ANAZITISI RECORDS. Η ANAZITISI ανήκει στον Νίκο Καραθανάση και αν προσέξεις στα credits του ΔΥΣΚΟΛΗ ΣΤΙΓΜΗ, ο Καραθανάσης ήταν ο ηχολήπτης τότε...ΜΙΚΡΟΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ, εεεε??

Φιλικά