ως αποχαιρετισμός..

...μόνιμος ή καλοκαιρινός θα δείξει...
Ένα τραγούδι κόντρα στη ραστώνη των ημερών.
το αφιερώνω σε μένα - ίσως να συνέλθω..

ΠΑΤΡΙΔΑ
Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Μουσική: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Πρώτη εκτέλεση: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Λοιπόν αγρίεψε ο κόσμος σαν καζάνι που βράζει,
σαν το αίμα που στάζει, σαν ιδρώτας θολός.
Πότε πότε γελάμε, πότε κάνουμε χάζι
και στα γέλια μας μοιάζει να γλυκαίνει ο καιρός.
Mα όταν κοιτάζω τις νύχτες τις ειδήσεις να τρέχουν
ξέρω ότι δεν έχουν νέα για να μου πουν.
Ήμουν εγώ στη φωτιά κι ήμουν εγώ η φωτιά
είδα το τέλος με τα μάτια ανοιχτά.
Είδα τον πόλεμο φάτσα, τη φυλή και τη ράτσα
προδομένη από μέσα απ΄τους πιο πατριώτες
να 'χουν τη μάνα μου αιχμάλωτη με το όπλο στο στόμα
τα παιδιά τους στολίζουν σήμερα τη Βουλή.
Κάτω από ένα τραπέζι, το θυμάμαι σαν τώρα,
με μια κούπα σταφύλι στου βομβαρδισμού την ώρα
είδα αλεξίπτωτα χίλια στον ουρανό σαν λεκέδες
μου μιλούσε ο πατέρας μου να μη φοβηθώ.
"Κοίταξε τι ωραία που πέφτουν,
τι ωραία που πέφτουν....".
Είδα γονείς ορφανούς, ο ένας παππούς απ'τη Σμύρνη
στη Δράμα πρόσφυγας πήγε να βρει βουλγάρικη σφαίρα
κι ο άλλος Κύπριος φυγάς στο μαύρο τότε Λονδίνο
στα 27 του στα δύο τον κόψανε οι Ναζί.
Είδα μισή Λευκωσία, βουλιαγμένη Σερβία
στο Βελιγράδι ένα φάντασμα σ'άδειο ξενοδοχείο
αμερικάνικες βόμβες και εγώ να κοιμάμαι
αύριο θα τραγουδάνε στης πλατείας τη γιορτή.
Είδα κομμάτια το κρέας μες στα μπάζα μιας πόλης
είδα τα χέρια, τα πόδια, πεταμένα στη γη.
Είδα να τρέχουν στο δρόμο με τα παιδιά τους στον ώμο
κι εγώ τουρίστας με βίντεο και φωτογραφική.
Εδώ στην άσχημη πόλη που απ'την ανάγκη κρατιέται
ένας λαός ρημαγμένος μετάλλια ντόπα ζητάει
Ολυμπιάδες
κι η χώρα ένα γραφείο τελετών.
Θα σου ζητήσω συγγνώμη που σε μεγάλωσα εδώ.
Τους είχα δει να γελάνε οι μπάτσοι
κι απ'την Ομόνοια να πετάν' δακρυγόνα στο πυροσβεστικό
στο παράθυρο εικόνισμα άνθρωποι σαν λαμπάδες
και τα κανάλια αλλού να γυρνούν το φακό.
Και είδα ξεριζωμένους να περνούν τη γραμμή
για μια πόρνη φτηνή ή για καζίνο και πούρα.
Έτσι κι αλλιώς μπερδεμένη η πίστη μας,η καημένη,
ο Σολωμός με Armani και την καρδιά ανοιχτή.
Δεν θέλω ο εαυτός μου να 'ναι τόπος δικός μου
ξέρω πως όλα αν μου μοιάζαν, θα 'ταν αγέννητη η γη
δε με τρομάζει το τέρας ούτε κι ο άγγελός μου
ούτε το τέλος του κόσμου.
Με τρομάζεις εσύ.
Με τρομάζεις,ακόμα, οπαδέ της ομάδας
του κόμματος σκύλε, της οργάνωσης μάγκα
διερμηνέα Του Θεού, ρασοφόρε γκουρού
τσολιαδάκι φτιαγμένο, προσκοπάκι χαμένο
προσεύχεσαι και σκοτώνεις
τραυλίζεις ύμνους οργής
Έχεις πατρίδα το φόβο, γυρεύεις να βρεις γονείς
μισείς τον μέσα σου ξένο.
Κι όχι, δεν καταλαβαίνω
δεν ξέρω πού πατώ και πού πηγαίνω.

Καλό καλοκαίρι!

Πάμε καλά...

Οι μέρες περνούν αργά, βασανιστικά.
Ευτυχώς τα νέα είναι καλά, ο πατέρας είναι απύρετος και μάλλον η κλεμπσιέλλα είναι νοκ άουτ. Χρειάστηκε ισχυρή αντιβίωση και υπομονή.
Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στα παιδιά που πολύ ευγενικά έστειλαν τις ευχές τους αυτές τις ημέρες. Τις διάβαζα και έπαιρνα κουράγιο. Να είστε καλά!
Δεν είναι περίεργο να νοιώθεις φίλος κι αδελφός με κάποιον που δεν γνώρισες ποτέ;
...................................................
Σας αφήνω λίγες μουσικές να συντροφεύσουν το όμορφο Σαββατοκύριακο που ξημέρωσε:
BLUE ANGEL λεγόταν ο πρώτος δίσκος ενός ντουέτου που αργότερα γνωρίσαμε ως ΑΝΕΜΟΣ.

Πρόκειται για τον Κώστα Χατζόπουλο και την Κατερίνα Νιτσοπούλου. Ο δίσκος βγήκε το 1990 και μάλλον δεν επανεκδόθηκε. Ωραίες μελωδίες και αιθέρια φωνητικά από ένα σχήμα που κατά καιρούς παρουσιάζει δουλειές με συνέπεια και καλό γούστο.
(Στο αρχείο που σας έχω μπορείτε να διαβάσετε κάποιες πρόσθετες πληροφορίες για τους δυο)
πατήστε τον Ντόναλντ για να τον κατεβάσετε!

Κλεμπσιέλα..

Θα μπορούσε να είναι όνομα πόρνης.. είναι όμως τ' όνομα του μικροβίου που απειλεί να σκοτώσει τον πατέρα μου...
Ένα μικρό (...) έμφραγμα που αντιμετωπίστηκε γρήγορα, ήταν η αρχή σε ένα Γολγοθά που κρατά από του Αγίου Πνεύματος...
Τα ελληνικά νοσοκομεία και ειδικότερα οι ΜΕΘ είναι εστίες φονικές, μπαίνεις για έμφραγμα και φεύγεις - όρθιος ή ανάσκελα - από ενδονοσοκομειακή λοίμωξη.
Το γιατί δεν το αναζητώ αυτές τις ώρες... απαντήσεις έχω, γνωρίζω και πράγματα και καταστάσεις.
Αυτή τη στιγμή ποθώ να δω τον πατέρα μου όρθιο, γερό και γελαστό όπως τον καμαρώνω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου.
Κι είμαι σίγουρος πως θα παλέψει, όπως πάλεψε μια ζωή.

(Να που έρχονται και στιγμές που θέλεις να πιαστείς από το Υπερφυσικό...)

Εκλογικές απορίες...

Τι σημαίνει στην πράξη "αναλαμβάνω την ευθύνη"; Το είπε ο Κώστας προχτές, το είπε κι η Ντόρα χτες. Πρέπει να ανατριχιάσω από την ευαισθησία τους;
Δηλαδή αν κλέψω και μετά "αναλάβω την ευθύνη" δεν θα με πάνε μέσα;
Δεν θα έχω καμία συνέπεια;;;
Η κυβερνητική αφίσα που λέει "με σύμμαχο εσένα", εμένα εννοεί;
Με ρώτησε ποτέ τη γνώμη μου καμιά κυβέρνηση και δεν θυμάμαι;
Μπας και έκανε κάποιο δημοψήφισμα και μέτρησε την άποψη μου;

Το "Α" στην υπογραφή του Γιωργάκη "Γεώργιος Α. Παπανδρέου" το βάζει για να πιστέψουμε πως έχει κάποιο γονίδιο του Μεγάλου Α.;
Κι ο ουρανός πίσω του στην αφίσα γιατί δεν είναι καθαρός;
Γιατί έχει συννεφάκια; Τι θέλει να μας πει ο διαφημιστής;
Το "αλλάζουμε ή βουλιάζουμε" σε ποιόν απευθύνεται ακριβώς;
Πού να βουλιάξουμε; - δεν πατώσαμε ακόμα;

Όταν λέει το ΚΚΕ πως "πρέπει να τους τρομάξουμε" τι εννοεί;
Να πάμε με τη μάσκα του αιμοσταγούς δολοφόνου στη κάλπη;
Να κάνουμε "μπουου" στην εφορευτική επιτροπή;
Η "ανυπακοή" στην Ε.Ε. πώς εννοείται;
Θα πάνε οι βουλευτές στην Ευρωβουλή με τζιν και θα βγάλουν τη γλώσσα στον Πρόεδρο;
Θα ανάψουν τσιγαριλίκι στην non smoking αίθουσα;

Η αφίσα "γύρω-γύρω όλοι" του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί δεν έχει στη μέση τον Μανώλη, ή έστω τον Αλέξη;
Γιατί είναι τέσσερις οι νοματαίοι της αφίσας;
Μπας και είμαστε πάλι οι τρεις + ο κούκος;
Αν δεν εκλεγεί ο Παπαδημούλης, λόγω της βλακώδους πολιτικής εσωτερικών ισορροπιών, που θα πάτε να κρυφτείτε;

Ο ΛΑΟΣ γιατί βάζει λεζάντα το "δυνατή φωνή στην Ευρωβουλή";
Δηλαδή όποιος φωνάζει περισσότερο έχει δίκιο ή τα λέει σωστά;
Γι' αυτό σκούζει ο "μπουμπούκος" στα κανάλια;
Γιατί δεν κατέβασε τον "Εθνικάρα" να τους κουφάνει και κυριολεκτικά;
Τελικά πού στο διάολο τονίζεται αυτό το κόμμα;

Οι Οικολόγοι-Πράσινοι ποιοι είναι ρε παιδιά;
Μην τους είδατε σε καμιά ανάπλαση;
Σε καμιά δενδροφύτευση, σε καθαρισμό ακτών;
Του χρόνου στις Εθνικές εκλογές θα είναι της μόδας να τους ψηφίσω;

Άν πάω παραλία / και τους "γράψω" θεωρούμαι ενεργός πολίτης;
Τους τιμωρώ έτσι;
Λες να κλάψουν και να μας ζητήσουν γονυπετείς συγγνώμη;

...και μια τελευταία ερώτηση στον εαυτό μου:
Τι σκατά θα ψηφίσεις εντέλει ρε μεγάλε ;
......................................
Το δισκάκι σήμερα είναι ξένου ρεπερτορίου.
Το γκρουπ λέγεται "New Salem Witch Hunters":

Οι τύποι δεν καίνε μάγισσες, όπως κάποιοι ηλίθιοι πρόγονοι τους, αλλά ροκάρουν με τον κλασικό και αγαπημένο τρόπο. Ήχος που παραπέμπει σε Garage rock των 60s, το συγκρότημα από το Κλίβελαντ, έβγαλε το πρώτο του βινύλιο το 86 και το δεύτερο το "Strange is truer than fiction" το 1990.
Αυτό ακριβώς σας έχω κι ελπίζω να το χαρείτε!
(για το λινκ, πατήστε τον ροζ πάνθηρα - δεν δαγκώνει!)

AC/DC versus DEBATE...

AC/DC 32 χρόνια πριν!!!

Αν και είναι ασέβεια στους αγαπημένους Αυστραλούς, η σύγκριση του σημερινού live τους με το αντίστοιχο live στο debate του γνωστού βαρετού Θιάσου, είναι συντριπτική υπέρ τους:
Όταν ο σιτεμένος ρόκερ με το κοντοβράκι θα μας ταρακουνάει αλύπητα (Υou shook me all night long!), σαρώνοντας το τάστο της κιθάρας του, οι "άλλοι" θα προκαλούν ασταμάτητα χασμουρητά ή και μπινελίκια, με τη ξύλινη γλώσσα τους, το σκηνοθετημένο χαμόγελο και τα πολλά ψέμματα.

Θα τους αφιερώσω μερικά τραγουδάκια από τους AC/DC:
1. Ballbreaker - αν και τα αγγλικά δεν είναι το φόρτε μου - θα το μετέφραζα ως "σπασαρχίδης"- αφιερώνεται σε όλους τους συντελεστές του debate, πολιτικούς και δημοσιογράφους
2. What do you do for money?/Τι κάνεις για τα φράγκα? - η απάντηση τους (η ειλικρινής όμως) θα ήταν: "Τα πάντα-ΟΛΑ!"
3. Let me put my love into you / άσε με να βάλω την "αγάπη" μου μέσα σου! - ως ευσεβής πόθος χιλιάδων ψηφοφόρων, βιτσιόζων και μη.
4. Deep in the hole - ως συνέχεια του προηγούμενου...
5. Problem child - για τον Κώστα και τον Γιώργο κυρίως, άντε και για τον απόντα Αλέξη..
6. Βack in black - για τον καμουφλαρισμένο πλην κατάμαυρο Καρατζαφέρη (άλλωστε καρά=μαύρος)
7. She's got balls - για την Αλέκα... αν ψηφίζεις ΚΚΕ το μεταφράζεις ως "αυτή που έχει αρχίδια", αν πάλι δεν ψηφίζεις, τότε μπορείς να δεχτείς και την εκδοχή " Θα πάρει (κι αυτή) αρχίδια...
8. Dog eat dog - ως συνολική αίσθηση για το μαλλιοτράβηγμα στα τηλεοπτικά ριγκ
9. Nervous shakedown - η ψυχολογική κατάσταση όσων τους υποστούν (ας πρόσεχαν)
10. Down Payment blues - το μπλουζάκι που θα τραγουδάμε μετά τις ευροεκλογές όταν θα έρθει το επόμενο τσουνάμι των μέτρων.

Κι ένα για την αγαπημένη μου ομάδα:
Όταν θα βαρούν οι πένθιμες καμπάνες του "Hells bells" στο ΟΑΚΑ, ο αιώνιος μάλλον θα ανοίγει σαμπάνιες μέσα στο σπίτι μας...
..................................................................................
Βάζω μαύρο t-shirt, jean και ελβιέλα, παίρνω τον 17άρη γιόκα μου και ανηφορίζω...
Θα επανέλθω "Thunderstruck"!

Ως τότε, στη διάθεση σας ένα σπάνιο υλικό από το συγκρότημα ΗΤΑΝ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ, προσφορά του φίλου Βασίλη. Πρόκειται τον 1ο δίσκο τους, κυκλοφορίας 1990 "Με 'Ολα τα Χρώματα".
Οι Η.Ε.Κ.Θ.Ε. δημιουργήθηκαν τον Οκτώβρη του 1987 στη Θεσσαλονίκη. Κυκλοφόρησαν δύο demo κασέτες, το "Συγνώμη 'Ηρθατε Δεύτερος" το '87 και το "''Οσα Παίρνει ο 'Ανεμος" το '88. Το '90 κυκλοφορούν τον πρώτο τους δίσκο, με τίτλο "Με 'Ολα τα Χρώματα" από την "Lazy Dog Records" σε χίλια αντίτυπα. Συμμετείχαν στη βιντεοκασέτα συλλογή "The Opticoacoustic Bomb" της "Fifth Dimmension Records" το '91 και "The Rock Propaganda Series" της "Cactus Records" με το τραγούδι "Ο Φαροφύλακας". Η μπάντα συμμετείχε στην ομάδα "3x4", η οποία διοργάνωνε συναυλίες στο Στέκι Φιλοσοφικής της Θεσσαλονίκης, οπότε οι εμφανίσεις της μπάντας στα πανεπιστήμια ήταν συχνές. Τα μέλη του συγκροτήματος :Διονύσης Γαντζιάς – φωνή, Βασίλης Καραγιάννης – κιθάρα, Αντρέας Διαμαντόπουλος – μπάσο, Μιχάλης Ζαγλανάκης – τύμπανα (Πηγή: http://rock-elliniko.blogspot.com)
Το αρχείο!!!

Θλίψη...

Η μέρα μου δεν ξεκίνησε καλά - πάλι άσχημα μαντάτα άκουσα, έφυγε ένας ακόμα φίλος, ένας ωραίος άνθρωπος...
Πριν λίγες μέρες ο Δημήτρης αποχαιρέτησε τη μάνα του, κι ο Ευγένιος τράβηξε για τελευταία φορά το παραβάν και μας καληνύχτισε.
Η απώλεια κοντινή ή μακρινή, θέλει χρόνο να γίνει αποδεκτή, η απουσία όμως θα είναι πάντα εκεί στη γωνιά, να σε σκουντάει στο ώμο, σε ανύποπτες στιγμές, καθώς εικόνες, ήχοι, μυρωδιές θα ανασύρουν αναμνήσεις, μέρες χαρούμενες, πρόσωπα γελαστά, τη νιότη σου, αυτά που αγάπησες.

Η ζωή είναι μικρή, είναι δώρο, είναι μόχθος, είναι θητεία, μόνο που δεν ξέρεις τι και ποιόν υπηρετείς. Κι η ευτυχία είναι το τυράκι που δαγκώνεις πότε-πότε, έτσι για να γλυκαθείς, πριν η φάκα σε μαγκώσει. Και συ συχνά το ξέρεις πως κρατάει λίγο, μα ονειρεύεσαι ξύπνιος πως θα είναι για μια ζωή..

Για δυο τρία πράγματα αξίζει να ζεις: για να ερωτεύεσαι και για να βλέπεις και να καμαρώνεις τα παιδιά σου να μεγαλώνουν μέρα με τη μέρα, σαν τα λιγνά δεντράκια.
.......................................
Στο μεταξύ κάποιοι ασχολούνται ακόμα με τα πανηγυράκια, όντας κι αυτοί για τα πανηγύρια. Κάποιοι τα μάζεψαν άρον άρον και κλείσαν το μαγαζί πριν σκάσει ένα ακόμα σκάνδαλο. Κάποιοι ετοιμάζονται για νέους θριάμβους, χωρίς τη σοφία να μάθουν από τα λάθη του χτες. Και κάποιοι εξοργίζονται που θα κατέβει υποψήφιος ο συμπαθής Κατέλης, λες και δεν έχουν δει τα ματάκια μας υποψηφιότητες για γέλια και για κλάματα.
Και στο τέλος, αν δικαιούσαι να εκλέγεις, δικαιούσαι και να εκλέγεσαι, όπως και δικαιούσαι να παίρνεις σοβαρά ή στο χαβαλέ την ψήφο σου, την κοινωνία, τη ζωή σου.
......................................
Οφείλω να ευχαριστήσω τους φίλους για τα καλά τους λόγια.
Μακάρι να μπορούσα να τους το έλεγα δια ζώσης.
Τα χαμηλά βαρομετρικά θα περάσουν, ήδη έχει λιακάδα και φυσάει δροσερό αεράκι (να έπαιρνε και τα σκουπίδια μιας ζωής μαζί του!)
.....................................
Μια συλλογή σας έχω, τη βρήκα στα πανέρια των supermarket, ας είναι καλά οι άσχετοι που κοστολογούν τη μουσική με βάση τη ζήτηση. Έχω βρει διαμαντάκια με 2 και 3 ευρώ, που απλώς δεν πούλησαν, δεν διαφημίστηκαν, δεν ακούστηκαν και πέρασαν στις super προσφορές. Βέβαια η συγκεκριμένη σειρά πούλησε πολύ στο παρελθόν, κυρίως τα πρώτα νούμερα που είχαν τα "σουξέ", και επανεκδίδεται συχνά πυκνά.

Είναι το #9 από τη σειρά των OLDIES BUT GOODIES και είναι από τις πιο ενδιαφέρουσες, αφού περιέχει μουσικές από σπουδαία συγκροτήματα της εγχώριας σκηνής, όπως Persons (πρώιμοι Socrates) στον ύμνο "Drive my mustang", Loubogg (Δαπέρης, Κιουρκτσόγλου - πρώιμοι Πελόμα Μποκιού), Forminxs, Charms (Mr. Gooze!), Ariones, Girls (το μοναδικό γυναικείο γκρουπ της εποχής), οι Rabbits (από τη Ρόδο) και άλλοι.
Πολύ καλοκαιρινό! θα αρέσει και στους σημερινούς πιτσιρικάδες!
ΕΔΩ είναι!

Αυτός ο Μάης με βάρεσε άσχημα..

Ακόμα και το ότι έκλεισα "το μαγαζί" για σχεδόν 20 μέρες, σημαίνει πολλά...
Ξανασκέφτηκα τους λόγους, τις αιτίες που εκτέθηκα σχεδόν 3 χρόνια σε μάτια άγνωστων περαστικών σερφερ στη διαδικτυακή θάλασσα και ειλικρινά δεν κατέληξα πουθενά...
Πόσο με γεμίζει πια η ιστορία με τα παλιά δισκάκια;
Πόσο χρόνο και κέφι έχω τελικά;
Πόσο το ευχαριστιέμαι;
Πόσο μου έγινε βραχνάς;
Ποιόν αφορά η Κιβωτός πέραν του εαυτού μου;
Ποιόν αφορά το τι κατεβάζει η κούτρα μου;
Ας είναι... τα έχω ξαναγράψει,
είχα αποφασίσει να τα παρατήσω και ξαναγύρισα.
Ίσως έκανε τον κύκλο του.
Ίσως απλά βαρέθηκα.

Ξέρω πως για τούτη τη περίοδο δεν θα είμαι συνεπής.
Θα ανεβάζω πότε πότε κάποιο δισκάκι που ψάχνουν φίλοι...
χωρίς σχόλια και βλέπουμε...

Το παρόν το έχει ζητήσει εδώ και 10 μέρες τουλάχιστον κάποιος φίλος: πρόκειται για ένα ακόμα δισκάκι του λαϊκού συνθέτη Γιώργου Μουφλουζέλη, το "ΠΑΛΙΟ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ".

Εδώ θα βρείτε το "Εγώ δεν έχω βγάλει το σχολείο", το "Που 'ήσουν μάγκα το χειμώνα" και το αγαπημένο μου "Λάου, λάου το πηγαίνεις να ξαναγεννώ εργένης".
ΕΔΩ!
Τα λέμε...