19 Μαρτίου 2008


Eνώ η Ελλάδα διεκδικεί σήμερα, το Αύριο που δικαιούται και έχει πληρώσει προκαταβολικά γι' αυτό, εγώ παραμένω στο συννεφάκι μου - στην κοσμάρα μου.
Δεν είναι ότι δεν με ενδιαφέρει αν θα έχω σύνταξη σε λίγα χρόνια - δεν είμαι δα και υπεράνω χρημάτων. Είναι που εκτός από το σώμα και το πνεύμα θέλει τροφή για να ζήσει.
Και είμαι σίγουρος πως δεν θα δω ποτέ μια απεργία που θα διεκδικεί ποιότητα ζωής, ελεύθερο χρόνο για μας και τους αγαπημένους μας, ωραιότερες πόλεις, καλύτερες μουσικές, αληθινές διαπροσωπικές σχέσεις, αξιοκρατία....

... Ακου, θάρθει καιρός
που τα παιδιά θα διαλέγουν γονιούς
δε θα βγαίνουν στην τύχη
Δε θα υπάρχουνε πόρτες κλειστές
με γυρμένους απέξω
Και τη δουλειά
θα τη διαλέγουμε
δε θάμαστε άλογα να μας κοιτάνε στα δόντια.
Οι άνθρωποι -σκέψου!- θα μιλάνε με χρώματα
κι άλλοι με νότες.
Να φυλάξεις μονάχα
σε μια μεγάλη φιάλη με νερό
λέξεις και έννοιες σαν και αυτές
απροσάρμοστοι-καταπίεση-μοναξιά-τιμή-κέρδος-εξευτελισμός
για το μάθημα της ιστορίας.
(Απόσπασμα από ποίημα της Κατερίνας Γώγου)
...............................................................................
Αντιγράφω από το εισαγωγικό σημείωμα του δίσκου που ανεβάζω σήμερα:
"Το γεγονός ότι η κρατική και ιδιωτική μέριμνα χωλαίνουν τόσο στη διαμόρφωση ενός καλλιεργημένου κοινού, όσο και στη δημιουργία μουσικών που μπορούν να σκέπτονται ελεύθερα και δημιουργικά, έχει σαν αποτέλεσμα η Ελληνική μουσική ή τουλάχιστον το μεγαλύτερο τμήμα της να είναι - Λόγια ντυμένα με έτοιμα ρούχα - και η αναζήτησις φρέσκων τρόπων έκφρασης μέσα από ένα πλούσιο μουσικό λεξιλόγιο, αποβαίνει μάταιη.
Η πνευματική χαλάρωση του νεοέλληνα, πολλά οφείλει στη μονότονη, χωρίς νεύρο και έμπνευση μουσική, που μας κατακλύζει καθημερινά, χρόνια τώρα και έχει μετατρέψει το λειτούργημα του μουσικού σε επαγγελματική απασχόληση. Το σλόγκαν - εύκολη δουλειά, πολλά λεφτά - έχει καθιερωθεί με την ανοχή του απαίδευτου κοινού, με αποτέλεσμα κάθε προσπάθεια δημιουργικής αναζήτησης να ευνουχίζεται μέσα στα σκυλάδικα, τα αναψυκτήρια, τις μπουάτ...... "

Αν βγάλει κανείς τις άγνωστες πλέον λέξεις: αναψυκτήριο και μπουάτ, θα μπορούσε να θεωρήσει το κείμενο σημερινό, αν και γράφτηκε το 1980 από τον Γιώργο Μπαράκο - υπεύθυνο για πολλά χρόνια του θρυλικού Τζαζ κλαμπ.

Τι άλλαξε εδώ και 28 χρόνια; -Τίποτα!
Οι κρατούντες υποβιβάζουν σταθερά τον πολιτισμό, μειώνουν τα όποια κονδύλια, έκαναν τα "καλλιτεχνικά" στο σχολείο αφορμή για χαβαλέ και κοπάνα, φρόντισαν να αναδείξουν σε καλλιτεχνική αυθεντία τον Λαμπράκη και το πολιτιστικό προϊόν που προβάλουν αφορά χαβαλέ πάρτι τύπου Γιουροβίζιον.
Η μουσική αναπνέει ακόμα, αλλά η πρόσβαση σ' αυτήν γίνεται μέρα με τη μέρα δυσκολότερη. Τι κι αν οι ευκολίες στην δημιουργία , την διανομή και την αγορά πολλαπλασιάζονται (software, home studios, internet, i-pod, κινητή τηλεφωνία, social networking, mp3s κλπ, κλπ). Το να ψάξεις για την έμπνευση είναι σαν να ψάχνεις τη βελόνα στα άχυρα, το χρυσάφι στη λάσπη. Ανηλέητος βομβαρδισμός πληροφορίας, ένας αχταρμάς media, styling, δημοσίων σχέσεων και διαφήμισης για ένα προϊόν άοσμο, άχρωμο και άγευστο.

Ιδού λοιπόν κάτι γευστικό -μια δόση μουσικής αντιβίωσης!
Ο δίσκος είναι ο 2ος και τελευταίος των SPHINX, oι "ΕΠΤΑ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ".

Για τους νεότερους θα σημειώσω ότι πρόκειται για ένα μοναδικό ελληνικό συγκρότημα αφιερωμένο στη τζαζ, που δραστηριοποιήθηκε σε δύσκολες εποχές, με εξαιρετικούς μουσικούς όπως ο Μάρκος Αλεξίου (πιάνο), ο Λάκης Ζώης (ηλεκτρική κιθάρα), ο Γιώργος Φιλιππίδης (ακουστικό και ηλεκτρικό μπάσο) και ο Γιώργος Τρανταλίδης (x-Socrates) (κρουστά).
Προηγήθηκε ο ομώνυμος δίσκος τους (Σεπτέμβρης του 79) ως τρίο (χωρίς τον Ζώη), ο οποίος περιείχε και ξένες συνθέσεις.
Ο πρώτος δίσκος κάποια στιγμή επανεκδόθηκε σε cd, αλλά δυστυχώς δεν βρίσκεται πιά - το δικό μου βινύλιο το δάνεισα, κάπου στα μισά του 80και από τότε αγνοείται η τύχη του.
Οι "7 ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ" από ό,τι γνωρίζω δεν επανεκδόθηκαν ποτέ.
Απολαύστε το!

9 σχόλια:

Independent είπε...

Ευχαριστούμε!

Ανώνυμος είπε...

Merci! Ένας πολύ ενδιαφέρων δίσκος θα ήταν το "Εκεί στις Μπραχάμες" των Apurimac. Δεν κυκλοφορεί πια στο εμπόριο.

ΘΑΝΑΣΗΣ είπε...

καλή η ιδέα! Τον έχω και θα φροντίσω για τα περαιτέρω!

Ανώνυμος είπε...

τελικα με την απεργια τι εκανεs ?

Αντώνης είπε...

Το τελευταίο κομμάτι του δίσκου των Sphinx (Ουράνιο Τόξο), έπαιζε για ένα διάστημα στο άνοιγμα του βρεττανικού BBC (πώς έχουμε εμείς τον εθνικό ύμνο ή παλιά το σηματάκι με τη φλογέρα και τις κουδούνες...).

Θανάση είσαι θησαυρός!

ΘΑΝΑΣΗΣ είπε...

τρομερή πληροφορία φίλε Αντώνη! προφανώς δεν το γνώριζα, δεν ξέρω αν το γνώριζαν και οι μουσικοί...
Το 1ο δισκάκι δεν το έχω... μήπως κανείς το προσφέρει;;;;

Ανώνυμος είπε...

Για το πρωτο Sphinx εχω στειλει σχετικο mail.
Do©cto®Dennis

ΘΑΝΑΣΗΣ είπε...

δόκτορα δεν έχω πάρει κάποιο σχετικό email. Αν υπάρχει το πρώτο δισκάκι, με ενδιαφέρει!

disa είπε...

AV,無碼,a片免費看,自拍貼圖,伊莉,微風論壇,成人聊天室,成人電影,成人文學,成人貼圖區,成人網站,一葉情貼圖片區,色情漫畫,言情小說,情色論壇,臺灣情色網,色情影片,色情,成人影城,080視訊聊天室,a片,A漫,h漫,麗的色遊戲,同志色教館,AV女優,SEX,咆哮小老鼠,85cc免費影片,正妹牆,ut聊天室,豆豆聊天室,聊天室,情色小說,aio,成人,微風成人,做愛,成人貼圖,18成人,嘟嘟成人網,aio交友愛情館,情色文學,色情小說,色情網站,情色,A片下載,嘟嘟情人色網,成人影片,成人圖片,成人文章,成人小說,成人漫畫,視訊聊天室,性愛,a片,AV女優,聊天室,情色