πίνακας του H. Brood
Όπως έγραψα πριν μερικές μέρες, η άνοδος στο πατάρι και οι σημειώσεις που ανέσυρα, ξύπνησαν αναμνήσεις: Έψαξα για μια ακόμη φορά τα φθαρμένα βινύλια και βρήκα διαμαντάκια. Σαν κι αυτό...
ΗΕRMAN BROOD - SHPRITSZ! (79)
Μπορεί η Κιβωτός να φέρνει στην επιφάνεια ξεχασμένα ελληνικούς δίσκους, όμως ενίοτε κάνει και εξαιρέσεις (και θα το κάνει συχνότερα στο μέλλον).
Ο Herman Brood ήταν η ολλανδική εκδοχή του ζην επικινδύνως ή αλλιώς του τρίπτυχου: sex drugs and rock'n'roll, κάτι σαν τον δικό μας Παύλο. Στα 54 χρόνια που έζησε πρόλαβε να εκδόσει 17 δίσκους,να ασχοληθεί με τη ζωγραφική (δείτε εδώ μερικά έργα του), τον κινηματογράφο, την ποίηση, να χωθεί μέχρι το λαιμό στα drugs, να προσπαθήσει να βγει από αυτά χωρίς επιτυχία και να φουντάρει από το Χίλτον του Άμστερνταμ τον Ιούλιο του 2001.
Όταν αγόρασα το SHPRITSZ (ηχητική λέξη που αποδίδει τον ήχο της εκσπερμάτωσης, κατά τον καλλιτέχνη), προβληματίστηκα με το εξώφυλλο που παραπέμπει σε ήχο Barbarella's. Έλα όμως που τα φαινόμενα απατούν! Έχουμε να κάνουμε με έναν δυναμίτη!
Aκούστε τον σήμερα, σχεδόν 30 χρόνια μετά: ξερνάει φωτιά, αλκοόλ και rock'n'roll ...
Eδώ είναι!!
Κι αν δεν αρκεί το δείγμα, δείτε και αυτά το βίντεο:
Y.Γ.: Διαβάζω το άρθρο του Μιχαηλίδη στη σημερινή Ελευθεροτυπία, για τους αναίσθητους οδηγούς που φυτεύουν γόπες στην άσφαλτο. Έχω οργιστεί κι εγώ πολλές φορές, στις διαδρομές εντός κι εκτός πόλης με τους εποχούμενους βρομιάρηδες. Έχω δει κανονικό άδειασμα τασακίου στην αναμονή σε φανάρι! Κι έχω φτάσει στα όρια μου να βγω έξω και να σκυλοβριστώ. Χαιρετίζω λοιπόν με ενθουσιασμό την πρωτοβουλία "Πάνθηρες του δρόμου" που έχει βάλει στόχο να ξεμπροστιάσει τη βλακώδη αυτή συμπεριφορά και θα φροντίσω να προμηθευτώ τα αυτοκόλλητα που γράφουν "Είμαι γάιδαρος! Παρκάρω όπου γουστάρω!"
Τα έχετε πρόχειρα και μόλις εντοπίσετε αυτοκίνητο παρκαρισμένο σε σημεία πρόσβασης αναπήρων, σε πεζοδρόμια, σε διπλή-τριπλή σειρά κλπ, αποδίδετε δικαιοσύνη!!
