ANTI ΣΧΟΛΙΟΥ....

Νομίζω ότι το παραπάνω απόκομμα από δημοσίευμα της προηγούμενης εβδομάδος, ταιριάζει γάντι στα δρώμενα των τελευταίων ημερών.
Με δεδομένο ότι τόσο ο Μαραθώνιος όσο και ο υπέρμετρος αυνανισμός είναι ελληνικές ιδέες και επιτεύξεις, θεωρώ ότι ο πρωταθλητής χειμώνα για φέτος στην Ελλάδα στο εν λόγω σπορ έχει αναδειχθεί ήδη! (Να σημειωθεί ότι στην Ελλάδα δεν διοργανώνουμε απλές ημερίδες, αλλά κανονικό πρωτάθλημα με αγωνιστικές και μαζική συμμετοχή -KAI εδώ είμαστε χρόνια μπροστά από τους φουκαράδες ευρω-εταίρους μας!)

Το ΘΕΜΑ βέβαια είναι ότι τη δόξα του #1 αυνανιστή πολλοί εζήλεψαν...
-κάτι συνέταιροι πολλάκις πρωταθλητές του σπορ , αλλά αρκετά γάτοι ώστε να λακίσουν έγκαιρα,
- κάτι κυβερνητικοί που χειρίστηκαν "άριστα" την ιστορία με τον περιβόητη amateur-τσόντα,
- κάτι "καθαροί" που λαλούν κάθε βράδυ στα παραθύρια...

Σημειολογικά αν το δούμε δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η κυβερνητική έκφραση του Πολιτισμού έχει να κάνει με ..πήδημα, αφού τον πολιτισμό μας τον έχουν πηδήξει γενιές και γενιές πολιτικών (ως και ο Κωστάκης του τον...ακούμπησε λίγο ως Υπουργός!)
Έχει πέσει τόσο "πήδημα"... που πλάκωσαν μέχρι και οι ..γύφτοι ...που λέει ο λαός!

Δύο ακόμα σχόλια για την διττή σημασία εκφράσεων στην νεοελληνική:
α. όταν λέμε "..την γάμησες" κυριολεκτικά εννοούμε ότι συνουσιάστηκες με κάποια. Στην περίπτωση μας.. "..την γάμησες" σημαίνει την πάτησες μεγάλε και άντε καθάρισε τώρα!

β. Μαλακία με μαλακία διαφέρουν... Άλλο ο αυνανισμός, σπορ που ενώνει εφήβους, φαντάρους (η.. αγχωμένη), νέους και μεσήλικες και άλλο το: "έκανα μαλακία" που επίσης κολλάει στα πεπραγμένα της πολύκροτης υπόθεσης Ζαχόπουλου.
Το ένα σου προσφέρει μια σύντομη προσωρινή ευχαρίστηση και εκτόνωση, το άλλο θα το κουβαλάς για μια ζωή!
Εδώ ταιριάζουν οι στίχοι του μέγα του Ρασούλη: "άλλο ο ανοιχτομάτης κι άλλο ο αβγουλομάτης! καθώς επίσης και το ρητό: "Αν ήταν το πουλί βιολί, θα το παίζανε πολλοί!"

.............................................................
Μουσικώς σας πάω πάλι στα 80's. Τότε o,τιδήποτε έβγαινε και είχε ετικέτα (ενίοτε ψευδεπίγραφη) greek rock, το τσίμπαγα! Για τον Γιώργο Βανάκο έχω ξαναγράψει, έχω ανεβάσει και τα σινγκλς του. Το 82 έβγαλε ένα μεγάλο δίσκο (BRAINS ESCAPING) ως συγκρότημα, με την ονομασία PROFILES:

Το εν λόγω βινύλιο θα βρείτε σήμερα στην Μ. Κιβωτό. Δεν διεκδικεί (κατά την ταπεινή μου γνώμη), δάφνες ποιότητας, αποτελεί όμως και αυτό ένα μικρό κομμάτι από το μεγάλο παζλ του ελληνικού ροκ εκείνης της δεκαετίας. Στο πρόσκαιρο αυτό συγκρότημα συμμετείχε ο Αντώνης Λόξας (ντραμς) και ο Νίκος Γκίνης (των "Σύνδρομο") στο μπάσο.
Εδώ είναι!

ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...

Έτσι είναι φιλαράκια...
Η καθημερινότητα οι προθεσμίες, οι υποχρεώσεις, τα "πρέπει" μας τραβάνε από το μανίκι.
Η εβδομάδα κύλισε αρκετά περίεργα, μετά από ένα όμορφο διάλειμμα στα Χανιά (συγγνώμη Αντώνη, αλλά με το ζόρι κατέβηκα το πρωί του Σαββάτου στη παλιά πόλη,ο καφές προσεχώς) και ένα γρήγορο πέρασμα για επαγγελματικούς λόγους από τη Θεσσαλονίκη.
Πήρα ανάσες, έστω και ασθμαίνοντας, και επέστρεψα.

Η επιστροφή σήμερα το πρωί, μου έδωσε την ευκαιρία να θαυμάσω το γαλάζιο του Αιγαίου από ψηλά (όσοι δεν έχετε πάει Αλόννησο, επιλέξτε την! - καταπράσινη με καθαρά νερά και "κανονικούς" ανθρώπους, κατοίκους και επισκέπτες)
Ταυτοχρόνως έγινα ωτακουστής ομάδας στελεχών (στελέχη εκτός από τις πολυεθνικές έχουν και τα μικρόβια..) και σιχάθηκα το λεξιλόγιο και τη φρασεολογία του σύγχρονου έλληνα manager, αφού για μισή ώρα άκουγα μια συζήτηση σε άπταιστα greekglish για πωλήσεις, στόχους, προοπτικές, επιτεύξεις, ευκαιρίες, παρουσιάσεις και άλλα πολλά εμπριμέ. Τους εύχομαι ολόψυχα "καλή επιτυχία" στα σχέδια τους ως άλλος Μητσοτάκης (χεχε! έχω κάψει κόσμο εγώ με ευχές...)

Πολύ θανατικό έπεσε και δυστυχώς αφορά σε νέους ανθρώπους... κρίμα! Βαρέθηκα να κράζω τους τηλε-εισαγγελείς που κραδαίνουν μονίμως το δάχτυλο κατηγορώντας τους πάντες για τα πάντα. Θα τους πρότεινα να στρέψουν το "εισαγγελικό" δάχτυλο κατά 180 μοίρες, να το περάσουν κάτω από τα αχαμνά και να το βυθίσουν εντός τους.

Διάβασα και τις δηλώσεις του Χριστόδουλου για τον Συνασπισμό... τώρα πλέον σκέφτομαι σοβαρά μετά από 3 εκλογικές αναμετρήσεις που έριξα άκυρο, να τον ξαναψηφίσω!
Έτσι γιατί δεν γουστάρω να περνάει γραμμή ο ρασοφόρος αντιδραστικός "πατερούλης". Αν υπάρχουν μιάσματα στην ελληνική κοινωνία, κατά τον Χριστόδουλο, βάλε και μένα μέσα!

Σήμερα είναι η παγκόσμια μέρα κατά του καπνίσματος. Αν και αντικαπνιστής μπορώ να σεβαστώ το δικαίωμα των καπνιστών να μαυρίζουν τα πνευμόνια τους. Αυτό που δεν αντέχω είναι η έλλειψη σεβασμού που δείχνουν απέναντι στους μη-καπνιστές αλλά και στα ίδια τους τα παιδιά, όταν φουμάρουν μέσα σε παιδότοπους ή μέσα στο σπίτι.
Όπως δεν μπορώ να "καταπιώ" το εφεύρημα του διαχωρισμού των χώρων για καπνιστές, μη-καπνιστές στα καφέ και στα εστιατόρια, λες και ο καπνός απλώνεται στο χώρο καθ' υπόδειξη του καταστηματάρχη!
Αυτά τα ολίγα...

Σας στέλνω και λίγη μουσικούλα..
Δύο singles που έβγαλε ο Γιώργος Βανάκος το '81 και το '83. Ο τύπος είναι σχεδιαστής μόδας και διατηρούσε το Remember 79 στην Ανδριανού, πουλώντας ρούχα με πανκ αισθητική. Ταυτόχρονα προσπαθούσε να κάνει και μουσική.

Το πρώτο single (If you want go to Amsterdam) είναι συμπαθητικό, σε αντίθεση με το δεύτερο (I hate disco..not the dance) που απλώς είναι, κατά το γούστο μου, μάπα. Παρ' όλα αυτά, τα ανεβάζω για την "ιστορική" αξία που έχουν. Ο Vanakos έφτιαξε αργότερα τους Profiles και πλέον εδράζει στη Μύκονο (όπως κάθε καθωσπρέπει μόδιστρος).
Ακούστε το ένα εδώ και το άλλο εδώ (έστω και από περιέργεια)!