To sex κάνει καλό στην Υγεία

Πιασάρικος τίτλος για να διαβάσετε παρακάτω έτσι;

O συγκεκριμένος τίτλος προέρχεται από σχετικό άρθρο που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα για την Υγεία του www.in.gr προχθές νομίζω. Τυχαία το είδα, τυχαία το διάβασα και κράτησα μερικά tips, έχοντας και μερικές απορίες:

Σύμφωνα λοιπόν με τον ψυχολόγο-σεξολόγο Δρ Τζόι Ντέιβιντσον, το σεξ βοηθά στη διατήρηση ενός υγιούς βάρους και ενισχύει το ανοσοποιητικό μας σύστημα. Ανακουφίζει από το στρες, βελτιώνει τη καρδιαγγειακή υγεία, αυξάνει την αυτοεκτίμηση, βοηθά στην καταπολέμηση της αϋπνίας και μειώνει τον κίνδυνο Καρκίνου του Προστάτη.

Όλα καλά ως εδώ, αλλά....
α) για να μειωθεί ο κίνδυνος Καρκίνου του Προστάτη στους ηληκιωμένους , κατά τον ερευνητή, χρειάζονται 21 (!!!) εκσπερματώσεις το μήνα!!!
Δηλαδή θα πρέπει:
1. Να μπορείς (πράγμα μάλλον δύσκολο ακόμα και για τζόβενα),
2. Να υπάρχει παρτενέρ διαθέσιμη (αυτό κι αν είναι χλωμό),
3. Η διαθέσιμη να είναι η σύζυγος ή η μόνιμη σχέση σου και όχι καμιά παράνομη, αφού κατά τον Δρ. Ντέιβιντσον, δεν διαπιστώνεται σχέση μεταξύ μείωσης του κινδύνου και εναλλαγής συντρόφων (δηλαδή ακόμα κι αν ζητήσεις... βοήθεια απ' έξω, δεν τον γλυτώνεις τον Καρκίνο -φτου κακά!),
4. Αν δεν σου κάτσει το ταίρι, το μόνο που σου μένει είναι η χειροποίητη και δοξασμένη ως το Διδυμότειχο αγχωμένη...
5. Αν το ρίξεις στη μαλακία, πώς αυξάνεται η αυτοεκτίμηση σου;;; (Η αυτοϊκανοποίηση αυξάνεται!)
6. Το σεξ για λόγους υγείας... δεν μοιάζει για καλό επιχείρημα...

Συμπέρασμα: Ακολουθώντας τις προτροπές της μελέτης αν δεν πάθεις καρκίνο θα πάθεις υπερκόπωση, στην καλύτερη, ή κανένα έμφραγμα!

Διαλέξτε το θάνατο σας!

ΥΓ: Αυτός ο δόκτορας με τους ερευνητές του μαζί, πόσο μαλάκες είναι;;;
---------------------------------------------------------------
Παραγγελιές πέσανε πολλές και πρέπει να βάλω μερικά δισκάκια για τους φίλους που έχω στο "περίμενε". Με τη βοήθεια του Στέφανου από τη Δράμα, εντόπισα 2 δίσκους του Αντώνη Τουρκογιώργη που ψάχνετε:

1. Το "ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ" του 1988
*******************************************

2. Τα "ΜΑΤΙΑ 14" του 1986 (με συμμετοχές των Γιοκαρίνη, Κούτρα και Ισιδώρας Σιδέρη)
Το υλικό δεν είναι βέβαια επιπέδου Socrates αλλά για αρχειακούς λόγους καλό είναι να το τσεκάρετε.
******************************************

3. Το "ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ" του Βλάσση Μπονάτσου (1991), με αφορμή ένα τραγούδι που ακουγόταν στους ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΥΣ και πολύς κόσμος το ψάχνει ακόμα (Μεταμορφώσεις)
----------------------------------------------------------------
Άντε και καλή ακρόαση!!

ΒΡΩΜΙΚΗ ΤΡΙΤΗ

Λογικός μου μοιάζει αυτός ο τίτλος με δεδομένη τη χτεσινή μέρα..
Ο αφανισμός της γαρίδας, η πανωλεθρία του οστράκου, ο θρήνος του χταποδιού έγινε, με συνοδεία ταραμοσαλάτας, ντολμάδων, γιγάντων και άφθονης λαγάνας..
Όπως είπε και κάποιος σε τηλεοπτικό ρεπορτάζ: "Η Καθαρή δευτέρα λέγεται έτσι διότι τη μέρα αυτή καθαρίζουμε ό,τιδήποτε υπάρχει σε ψυγείο, τραπέζι, ταβέρνα κλπ."

Προσπερνώντας τους στομαχικούς ήχους της χώνεψης, επανέρχομαι με ενδιαφέρον (πιστεύω) και πάλι υλικό. Να σημειώσω για μια ακόμα φορά μερικά πράγματα:

α. Οι ηχογραφήσεις κατά μεγάλη πλειοψηφία είναι από βινύλιο, άρα οι τελειομανείς ας ψάξουν κάπου αλλού.
β. Το υλικό είναι δυσεύρετο και κατά 99,9% εκτός κυκλοφορίας. Αν και έχω στη διάθεση μου το μεγαλύτερο μέρος της πρόσφατης δισκογραφίας, δεν θα μπω στον πειρασμό να το ανεβάσω μόνο και μόνο για να αυξήσω την επισκεψιμότητά μου. Όταν το πρόβλημα της κατάργησης/απόσυρσης της μουσικής δημιουργίας λυθεί (έχω αναπτύξει σε προηγούμενα κείμενα τις θέσεις και προτάσεις μου), το blog αυτό θα μετατραπεί σε ένα απλό ημερολόγιο που θα αφορά μόνο τον δημιουργό του.
γ. Οι δισκοπώλες που πουλούν παλιό υλικό (Μοναστηράκι και αλλού), αν και θιγόμενοι, θα πρέπει να αντιληφθούν, ότι πλην συλλεκτών, οι υπόλοιποι αναζητούμε το περιεχόμενο και όχι τη σπάνια συσκευασία. Γιατί θα πρέπει ο συνειδητός ακροατής/αγοραστής να πληρώσει σε πολλαπλάσια τιμή; (και μετά από πολύ ψάξιμο)
δ. Οι παρέες του διαδικτύου έχουν την δύναμη να δώσουν λύσεις και θα δώσουν! (Αλήθεια μήπως είναι καιρός να στηθεί ένα wiki εστιασμένο στην ελληνική μουσική;)

Προτάσεις της ημέρας:

1. ΒΛΑΣΣΗΣ ΜΠΟΝΑΤΣΟΣ - ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ (1976)

http://rapidshare.com/files/16354536/BLASSHS.rar.html
Ο καλύτερος, για τους πολλούς, δίσκος του Βλάσση Μπονάτσου.
Οι στίχοι και η μουσική τολμηροί (Σπύρος Βλασσόπουλος και Ανδρέας Αγγελάκης) και η ερμηνεία εξαιρετική. Δανεισμένο από φίλο το δισκάκι αυτό, θα πιστοποιήσει στους μη γνώστες, ότι ο Βλάσσης ήταν μια μεγάλη φωνή και ένα ταλέντο που σπαταλήθηκε από τα media και τον ίδιο του τον εαυτό.

2. Τ.V.C. - T.V.C. (1982)

http://rapidshare.com/files/16729401/tvc.rar
Νεοκυματικό συγκρότημα, από τα λίγα εκείνη την εποχή στην Ελλάδα, οι T.V.C. έκαναν δύο μεγάλους δίσκους, αρκετές επεισοδιακές εμφανίσεις, προσπάθεια για καριέρα στο εξωτερικό και μετά μας χαιρέτησαν. Στα μέλη τους συναντάμε τους Αντρέα Κουμπαρούλη (κιθάρα, τραγούδι), Φάνη Φωτόπουλο (ηλ. κιθάρα), Πάνο Συμεωνίδη (μπάσο), Νίκο Λουίζο (συνθεσάιζερ) και Δημήτρη Δημήτρακα (ντραμς - εξέχων μέλος πολλών συγκροτημάτων).
Να θυμίσω ότι την περίοδο αυτή, ενώ στο εξωτερικό είχε ξεσπάσει η καταιγίδα του πανκ που εξελίχθηκε σε new wave, στην Ελλάδα ο πόλεμος κλασσικών και νεοκυματικών ροκάδων καλά κρατούσε: ξύλο και γιαουρτώματα ήταν τα σταθερά happening στις συναυλίες αυτές.
Ο 2ος δίσκος του γκρουπ βγήκε το ’83 (Make me up) και θα ανέβει και αυτός σύντομα.
Δείτε σχετικά ... http://dimitrisdimitrakas.gr

Kαλή ακρόαση!
Θανάσης

ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΚΑΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ - ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ;

Αν κάποιος επιχειρήσει να βγάλει συμπέρασμα για το γούστο και το ποιόν του δημιουργού αυτού του blog, ενδεχομένως θα καταλήξει στο συμπέρασμα, ότι πρόκειται για μια τυχαία και "χύμα" επιλογή δίσκων, χωρίς άποψη και φιλοσοφία.
Πώς είναι δυνατόν να συνυπάρχουν τα ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΑ με τα ΑΡΝΑΚΙΑ και ο ΠΙΛΑΛΑΣ με την ΜΑΝΟΥ;Έλα μου ντε!
Ό,τι και να πει κανείς για τα γούστα ενός άλλου είτε αφορούν μουσική, είτε γυναίκες, δεν πρόκειται να καταλάβει τα κριτήρια επιλογής (ειδικά στο θέμα: γυναίκες).
Η μουσική διαθέτει τη μαγεία ουσιαστικά αυτή να επιλέγει με ποιόν/α θα ερωτοτροπήσει και θα του χαρίσει μαγικές στιγμές ευδαιμονίας.
Υπάρχει κακή και καλή μουσική;
Όχι βέβαια! Πώς είναι δυνατόν να έχουν χαρακτήρα μια σειρά νότες;
Έχουν όμως αυτοί που τις βάζουν στη σειρά και φτιάχνουν ένα τραγούδι: Άλλος γιατί έτσι θα βιοποριστεί, άλλος γιατί έτσι θα βγει από τα αδιέξοδα του, άλλος γιατί αναζητά καταξίωση, άλλος γιατί έτσι του προέκυψε.
Τι είναι αυτό ακροατή που θα σε τραβήξει από το μανίκι και θα λατρέψεις μια μελωδία;
Τι είναι αυτό που θα σε κάνει να κλείσεις τα αυτιά σου;
Αρκεί ένας δυνατός στίχος;
Λέω καμιά φορά ότι γουστάρω τα τραγούδια που έχουν ψυχή και μεράκι, αλλά τελικά εγώ αυτό πώς το αντιλαμβάνομαι;
Αν ένα τραγούδι με αγγίξει, ένα άλλο (που εγώ πιθανόν θεωρώ ευτελές) μπορεί να συγκινήσει ή να εμπνεύσει έναν άλλο άνθρωπο.
Λέω λοιπόν, ότι ως ακροατής δεν μπορώ να είμαι και ψυχολόγος και ερευνητής προθέσεων του δημιουργού.. απλά αφήνω τη μουσική να έρθει να με βρει και να με ταξιδέψει.. (κι όσο ανοιχτά είναι η καρδιά και τα αυτιά, τόσο διαφορετικές μουσικές θα έρθουν να με βρουν)
Στο φινάλε αν εγώ συχαίνομαι το νεώτερο ελαφρολαικό και το σκυλοπόπ, δεν σημαίνει ότι δεν έχουν λόγο ύπαρξης.
Aυτό που με ενοχλεί είναι η προσπάθεια επιβολής δια της βίας από το σύστημα "Εταιρείες-media", ενός γρήγορα αναλώσιμου προιόντος, διασκέδασης και όχι ψυχαγωγίας! (διαφορά που έχει να κάνει με την αντίστοιχη: φίλαθλος - οπαδός).

Συμπερασματικά: Καλή και άγια είναι η μουσική που ταξιδεύει, θεραπεύει, λυτρώνει, αγγίζει, ξεκουράζει, ξεσηκώνει, βάζει φωτιά στα πόδια και την καρδιά τη ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ και ΜΟΝΟ!

Για το σαββατοκύριακο σας προτείνω δύο βινύλια από το παρελθόν:
Ένα δίσκο του Βλάσση Μπονάτσου (ΓΕΝΙΚΑ, 1981) και μιά συλλογή με τραγούδια γραμμένα για τον κινηματογράφο, ενός σπουδαίου δημιουργού του ΚΩΣΤΑ ΚΑΠΝΙΣΗ.
Για το ΓΕΝΙΚΑ, τότε, έπεσε πολύ θάψιμο από τους κριτικούς, αφού ο Βλάσσης, έχοντας ροκ παρελθόν, είχε μπει για τους ειδικούς, σε κουτάκι, από το οποίο δεν έπρεπε να βγει..
Πάντως ο δίσκος (κατά την ταπεινή μου γνώμη) στέκει και σήμερα μια χαρά, και αυτό νομίζω λέει κάτι (προσέξτε την διασκευή στο ΓΟΥΙΛΙ με to ηλεκτρικό βιολί του Μ. Urbaniak).

Όπως έχω ξαναγράψει η διαδικασία ψηφιοποίησης είναι χειροποίητη, γι' αυτό και δεν διεκδικεί δάφνες High-fidelity. Αν δεν είστε "ψείρες" με τον τέλειο ήχο, απολαύστε..
(άλλωστε τα σκρατς, έχουν τη γοητεία τους, αφού φανερώνουν την αγάπη του κατόχου του βινυλίου για το συγκεκριμένο δισκάκι)

Καλή ακρόαση!
Θανάσης
(ΥΓ: η φωτογραφία είναι δανεισμένη από το εξαίρετο site: www.dpgr.gr (αφιερωμένο σε έλληνες φωτογράφους)


http://rapidshare.com/files/14518250/MPONATSOS.rar.html


ΑΦΙΡΕΘΗΚΕ ΤΟ LΙΝΚ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΕΠΑΝΕΚΔΟΘΗΚΕ ΤΟ 2005